พิราบขาว 2

posted on 01 Apr 2007 10:25 by surat95 in Composed-by-me

ท้องฟ้า กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา สีฟ้าของนภาสลับสีขาวของเมฆ ลมพัดมาแผ่วๆ ให้ความรู้สึกช่างอ้างว้างและเคว้งคว้างนัก บางครั้งบางเวลาลมกลับพัดกรรโชกแรงกลายเป็นพายุคลั่ง

ฟ้ากับทะเลไยมิใช่เฉกเช่นเดียวกัน

พิราบ ขาวบินไปในนภา มันมองลงไปเบื้องล่างเห็นทะเลกว้างใหญ่ คลื่นลูกแล้วลูกเล่าโหมไล่ตามกันให้ไปกระแทกโขดหินแล้วมลายหายไป คลื่นเหล่านี้ไล่หลังกันเหมือนดั่งมุ่งทำร้ายทำลายกัน แต่หลายครั้งคลื่นกลับเสริมกันรวมพลังหมายกระแทกทำลายโขดหินให้ย่อยยับ

เมฆดำครึ้มเริ่มตั้งเค้า ลมพัดกรรโชกแรง ทะเลเรียบกำลังเปลี่ยนเป็นทะเลคลั่ง พิราบขาวเร่งความเร็วในการบินขึ้น

ฟ้ากับทะเลไยมิใช่เฉกเช่นเดียวกัน แล้วชีวิตกับทะเลล่ะเฉกเช่นเดียวกันหรือไม่

ฝน ตกลงมาดั่งฟ้ารั่ว ลมแรงเหมือนดั่งพายุ เม็ดฝนกระแทกพื้นทะเลเหมือนเติมพลังให้กับคลื่น คลื่นใหญ่และแรงขึ้นในพริบตา พิราบขาวได้ยินแต่เสียงวี๊ดๆของลมทะเล มันต้องเพิ่มอัตราเร็วในการบินขึ้นอีก มิเช่นนั้นมันคงจะลงไปเป็นอาหารปลาเป็นแน่แท้ อิสรภาพที่รอคอยมาชั่วชีวิตจะหายไปในพริบตา

อ่านพิราบข่าว 1 ได้ที่นี้

Comment

Comment:

Tweet

เหมือนชีวิตทันตแพทย์ที่เรียนจบแล้วไปใช้ทุนที่โรงพยาบาลชุมชนครั้งแรกเลยค่ะ

อารมณ์คงประมาณนี้แน่ๆ

น้องไปเที่ยวทะเลมาล่ะคะ

นึกถึงอารมณ์นี้ออกเลย

ฝันดีนะคะ